Er bestaat geen wondermiddel om altijd op een ideale manier grenzen te stellen aan je kind. We kunnen wel enkele tips geven, maar jij kan als ouder het best inschatten en uitzoeken wat voor jou en je kind nuttige tips zijn. Daarom is het eerst en vooral raadzaam om even stil te staan bij:
Elk kind is verschillend. Hoe je het best grenzen aangeeft aan je kind, hangt dan ook af van wie jouw kind is:
- Welke leeftijd heeft jouw kind en welke uitdaging gaat hiermee gepaard?
Bijvoorbeeld: een baby van 4 maanden heeft andere grenzen nodig dan een kind van 1,5. Hij heeft op die leeftijd veel behoefte aan verzorging en troost door zijn ouders. Maar ook structuur is heel belangrijk. Ook dit is een vorm van grenzen stellen. Een bedritueeltje voor het slapengaan is hiervan een voorbeeld. - Wat is het temperament van jouw kind?
Bijvoorbeeld: voor een koppig kind zullen duidelijke grenzen des te belangrijker zijn om ervoor te zorgen dat het vooraf weet waar het zich aan moet houden.
Elke ouder is verschillend. Belangrijk is dat je als ouder eigen verwachtingen hebt over het gedrag van je kind. Dit zal bepalen welke grenzen jij stelt. Bijvoorbeeld: Moet een kind altijd “dank u” zeggen als het iets krijgt? Moet je kind uit zichzelf zijn speelgoed opruimen? Moet je kind aan tafel blijven zitten totdat iedereen klaar is met eten? Wat zijn jouw opvattingen over structuur en regelmaat?
- Welke gebeurtenissen een rol kunnen spelen
De omgeving speelt een rol. De aanwezigheid van broer(tjes) of zus(jes) kan het moeilijker maken om duidelijke grenzen te stellen aan je kind. Als je bijvoorbeeld een driftige kleuter van 4 jaar hebt, kan het zijn dat je jongere peuter zijn opstandige gedrag overneemt wanneer je hem grenzen stelt. Ook ingrijpende gebeurtenissen kunnen het soms moeilijker maken om grenzen te stellen aan je kind. Ook de kinderopvang en de familieleden kunnen een invloed hebben op de manier waarop je grenzen stelt aan je kind. De huisvesting zal zeker ook een rol spelen. Wanneer je bijvoorbeeld erg klein behuisd bent, zal het moeilijker zijn om je kind even apart te zetten.