Difterie

Naast de meest bekende vorm, de keeldifterie of kroep, bestaan ook de neus- en huiddifterie. 

Symptomen

• keelpijn
• slikproblemen
• gezwollen halsklieren. Als dit heel erg is, kan iemand het benauwd krijgen en zelfs stikken door de vorming van pseudomembranen in de keel
• hangerigheid
• koorts
• misselijkheid en overgeven
• een grijze aanslag op de amandelen en in de keelholte bij keeldifterie

Besmetting

• via de lucht bij hoesten, niezen (druppelinfectie)
• door speeksel, bij zoenen of drinken uit hetzelfde glas
• door huidcontact met een persoon met huiddifterie

Complicaties

• gevaar voor verstikking door opzwelling van de keel
• ontsteking van de hartspier (myocarditis), hartstilstand
• spierzwakte van de ledematen en van de ademhalingsspieren
• beschadiging van het zenuwstelsel
• overlijden

Behandeling

• Difterie kan behandeld worden met difterieantitoxine en antibiotica, maar deze doen niets tegen de al opgelopen schade.

• Difterie moet gemeld worden aan Toezicht Volksgezondheid. Personen die nauw in contact zijn met het kind kunnen ingeënt en preventief behandeld worden.

Preventie

Preventie door vaccinatie volgens de aanbevelingen van de Hoge Gezondheidsraad, op de leeftijd van 8, 12 en 16 weken en 15 maanden.

Dankzij de preventieve vaccinatie is deze ziekte goed onder controle in ons land.

Een kind met difterie kan niet naar de opvang. Een kind met die diagnose moet naar het ziekenhuis. Het kind kan terug naar de opvang wanneer het voldoende hersteld is en met een bewijs van niet besmettelijkheid, opgesteld door de behandelende arts.