Belonen en straffen bij baby's

Naargelang hun cognitieve, sociale en taalontwikkeling zijn kinderen van een jaar of twee in staat om eenvoudige opdrachten op te volgen. Door deze vaardigheden is in deze periode (van 2 tot 3 jaar) ook de ongehoorzaamheid het grootst. Kinderen ontdekken dat ze een eigen willetje hebben. Men noemt dit wel eens de koppigheidsfase of peuterpuberteit.

Groot worden heeft ook te maken met op ontdekking gaan en grenzen gaan aftasten. Ieder levenslustig kind heeft van nature deze nieuwsgierigheid.

Wat kan je doen om de ontwikkeling van je kind alle kansen te geven en tegelijk een voorspelbare, veilige leefomgeving te creëren waarin het in alle vertrouwen op ontdekkingstocht kan? Enkele suggesties:

  • Maak je huis kindvriendelijk. Een baby en peuter verkent actief zijn omgeving. Een opgroeiend kind heeft ruimte nodig om zich te kunnen ontwikkelen. Door je huis veilig te maken en de kostbaarste spullen op te bergen of voor je kind af te schermen, zorg je ervoor dat je kind veilig zijn omgeving kan verkennen. Dit zorgt er bovendien voor dat je je als ouder niet gek moet rennen uit vrees dat hij iets stuk zal maken of zich zal verwonden.
  • Merk het goede gedrag van je kind op: Als je kind zich gedraagt zoals jij fijn vindt, kan je het positieve feedback geven. Dit werkt beter dan te wachten tot er toch iets fout loopt en je ‘stop daarmee’ moet roepen. Bv. ‘Wauw, je speelt zo mooi. Ik vind het leuk dat je alle blokken mooi op tafel houdt.’ Probeer 6 positieve commentaren (complimenten en aanmoedigingen) te geven per negatieve commentaar (kritiek en opmerkingen). De 6-1 ratio houdt de zaken in evenwicht. Wanneer je vooral aandacht hebt voor wat er goed loopt, zal je merken dat je ook minder moet gaan straffen! Onthoud dat wanneer kinderen enkel kunnen kiezen tussen geen aandacht of negatieve aandacht, dat ze de aandacht zullen opzoeken, ook al is die negatief.
  • Communiceer op ooghoogte van jouw kind. Knielen of neerhurken tot ooghoogte van je kind is heel krachtig om op een positieve manier te communiceren. Zo kan je makkelijk aansluiten bij wat je kind voelt of denkt. Het helpt je kind om te focussen op wat je tegen hem zegt of van hem vraagt. Als je je kind dicht bij jou hebt en zijn aandacht hebt, kan je hem op een rustige manier iets vertellen of vragen.
Bekijk ook ...