Verlies van een kind

Mama Amalia

Wat kan je doen bij alarmsignalen?

  • Bel bij alarmsignalen tijdens de zwangerschap onmiddellijk je arts of vroedvrouw. Ze kunnen je uitsluitsel geven over de reden ervan. Zo is beperkt bloedverlies bv. ook mogelijk door innesteling van de bevruchte eicel in het baarmoederslijmvlies.
  • Gaan liggen of zitten kan helpen om krampen of pijn in de onderbuik op te vangen.
  • Verlicht de pijn door het aanbrengen van warmte tegen de rug of op de onderbuik.
  • Zorg ervoor dat je niet alleen bent.

Het verwerken van het verlies van een kindje

Hoe er wordt omgegaan met het verlies van een kindje, is een heel persoonlijke keuze. Volgende handvatten kunnen het rouwproces misschien ondersteunen:

  • Rustig afscheid nemen kan door je kindje vast te houden, kleertjes aan te trekken, mee te nemen naar de kamer, een afscheidsritueel, …
  • Herinneringen, zoals een voetafdruk, handafdruk, haarlok, foto's, … kunnen misschien helpen om het verlies te verwerken. Vaak kunnen ze bewaard worden in het ziekenhuis en kan je ze als ouder ook later nog komen halen als je dit wenst.
  • Het kennen van gegevens als lengte, gewicht, ... helpen het bestaan van je kind te concretiseren.
  • Het is aan te raden je kindje toch te zien. Misschien vorm je anders een beeld dat erger is dan de realiteit.
  • Het is erg belangrijk dat je over je gevoelens praat, ook al verwerkt iedereen het verdriet op zijn manier. Luister naar je partner en probeer mekaar te steunen.
  • Praat met vrienden, familie en buren over het kindje. Vaak praat niemand erover wat het verdriet alleen maar erger maakt. Ouders, grootouders, broertjes en/of zusjes, peter, meter, ... hebben recht om te rouwen, om over het kindje te spreken, … 
  • Bescherm jezelf. De omgeving zal misschien, denkend te helpen, kwetsende dingen zeggen. Neem het hen niet kwalijk. Het gebeurt misschien zonder het te beseffen.
  • Rouwen is niet gelijk aan vergeten. Het is leren houden van en leven doorheen de afwezigheid.
  • Je kan contact opnemen met een zelfhulpgroep van ouders die een soortgelijke situatie hebben meegemaakt (zie 'meer weten' onderaan deze pagina).

Mogelijke oorzaken van het verlies van een kindje: 

  • Je kindje heeft een aandoening waardoor het niet levensvatbaar is.
  • Er liep iets fout bij de innesteling van de vrucht in de baarmoeder.
  • De baarmoeder heeft een afwijking.
  • Er is een hormonale stoornis.
  • Er is een infectie.
  • De mama heeft een ziekte.
  • De mama had een ongeval.

Een arts kan mogelijk de oorzaak achterhalen.

Officiële regelingen bij verlies van een kind

De rechten en plichten na een overlijden verschillen naargelang de zwangerschapsduur en het tijdstip van overlijden.

Kindje is doodgeboren voor een zwangerschapsduur van 180 dagen

Het kindje moet niet wettelijk worden aangegeven en krijgt officieel geen naam. De ouder mag natuurlijk wel zelf een naam geven. Het kindje kan worden begraven of gecremeerd. De sociale dienst van het ziekenhuis kan informeren over de aangeboden diensten door het ziekenhuis (bv. uitvaart of vervoer). Men kan bv. kiezen voor begrafenis op de foetusweide van de gemeente of crematie in crematorium/ziekenhuis.

Kindje is doodgeboren na een zwangerschapsduur van 180 dagen of meer

Het kindje moet wettelijk worden aangegeven op de burgerlijke stand van de geboorteplaats. De eventueel gekozen voorna(a)m(en) kunnen in de akte worden vermeld. De namen van beide ouders kunnen vermeld worden in de overlijdensakte (zowel bij gehuwde als ongehuwde ouders). Men is wettelijk verplicht het kindje te begraven of te laten cremeren.

Kindje werd levend geboren

De geboorte moet worden aangegeven op de burgerlijke stand van de geboorteplaats. Het overlijden moet worden aangegeven op de burgerlijke stand van de plaats van overlijden. Indien de geboorteaangifte samen met deze van het overlijden wordt gedaan, dan wordt het kindje ingeschreven in het overlijdensregister. Men is wettelijk verplicht het kindje te begraven of te laten cremeren. 

Je kan terecht bij de Burgerlijke Stand van de gemeente, de sociale of pastorale dienst van het ziekenhuis, een psycholoog, een begrafenisondernemer, …


  • Op het tijdstip van maandstonden wordt vaginaal bloedverlies mogelijk niet herkend als een miskraam.
  • Volgens een Koninklijk Besluit van 17/6/1999 spreekt men van doodgeboorte bij het verlies van een kindje waarvan het gewicht bij de geboorte gelijk of hoger is dan 500 g (of indien het gewicht bij de geboorte niet gekend is, die de overeenstemmende zwangerschapsduur (22 volle weken) of de overeenstemmende lichaamslengte (25 cm van kruin tot hiel) heeft bereikt).

Vanaf 31 maart 2019 geldt volgende regelgeving volgens de ‘Wet van 19 december 2018 tot wijziging van diverse bepalingen inzake de regelgeving betreffende het levenloos kind’

Geboorte van een levenloos kindje waarvan de moeder bevallen is na een zwangerschapsduur van 180 dagen te rekenen van de bevruchting: 
  • aangifteplicht
  • ouders hebben keuzemogelijkheid om een voornaam/familienaam op te nemen in akte van een levenloos kind

Geboorte levenloos kindje waarvan de moeder bevallen is na een zwangerschapsduur van 140 dagen tot en met 179 dagen na de bevruchting:
  • keuze voor aangifte en vrijwillige opmaak van akte van een levenloos kind
  • ouders kunnen een voornaam geven (familienaam niet voorzien)

Overgangsmaatregel

Binnen een jaar na de inwerkingtreding kunnen ouders die na een zwangerschapsduur van 180 dagen bij de ambtenaar van de burgerlijke stand al een akte van een levenloos kind hadden laten opmaken, vragen de naam van hun kind te vermelden. 

Ouders die onder de vroegere regelgeving geen akte van een levenloos geboren kind konden laten opmaken, kunnen dit binnen een jaar na de inwerkingtreding mits een medisch attest de zwangerschapsduur van 140 dagen tot en met 179 dagen aantoont. De overgangsbepalingen vermelden geen tijdslimiet in het verleden om die inschrijving te kunnen uitvoeren.