Verlies van een kind


Een miskraam of doodgeboren kind

Miskraam

Een miskraam is het verlies van een overleden kindje met een geboortegewicht tot 500 gram.

Symptomen van een miskraam zijn vergelijkbaar met (hevige) maandstonden:

  • vaginaal bloedverlies
  • kramperig gevoel of pijn in de buik

Op het tijdstip van de maandstonden wordt een miskraam vaak niet herkend als een miskraam.

Wat kan de mama doen bij een miskraam?

  • Bel bij bloedverlies tijdens de zwangerschap onmiddellijk de arts of vroedvrouw.
  • Ga liggen of zitten om de krampen beter op te vangen.
  • Verlicht de pijn door het aanbrengen van warmte tegen de rug of op de onderbuik.
  • Zorg ervoor dat je niet alleen bent.

Oorzaken van een miskraam

Meestal heeft het kindje een afwijking, andere mogelijke oorzaken:

  • Er is iets misgelopen bij de innesteling van de vrucht in de baarmoeder.
  • De baarmoeder heeft een afwijking.
  • Er is een hormonale stoornis.
  • Er is een infectie.
  • De mama heeft een ziekte.

Een arts kan mogelijk de oorzaak achterhalen.


Doodgeboren kind

Men spreekt van een doodgeboren kind vanaf een geboortegewicht van 500 gram of, indien het gewicht niet gekend is, geboren na een zwangerschap van min. 22 weken of met een daarmee overeenstemmende lichaamslengte van min. 25 cm.

Officiële regelingen bij verlies van een kind

De rechten en plichten na een overlijden verschillen naargelang de zwangerschapsduur en het tijdstip van overlijden.

Kindje is doodgeboren voor een zwangerschapsduur van 180 dagen

Het kindje moet niet wettelijk worden aangegeven en krijgt officieel geen naam. De ouder mag natuurlijk wel zelf een naam geven. Het kindje kan worden begraven of gecremeerd. De sociale dienst van het ziekenhuis kan informeren over de aangeboden diensten door het ziekenhuis (bv. uitvaart of vervoer). Men kan bv. kiezen voor begrafenis op de foetusweide van de gemeente of crematie in crematorium/ziekenhuis.

Kindje is doodgeboren na een zwangerschapsduur van 180 dagen of meer

Het kindje moet wettelijk worden aangegeven op de burgerlijke stand van de geboorteplaats. De eventueel gekozen voorna(a)m(en) kunnen in de akte worden vermeld. De namen van beide ouders kunnen vermeld worden in de overlijdensakte (zowel bij gehuwde als ongehuwde ouders). Men is wettelijk verplicht het kindje te begraven of te laten cremeren.

Kindje werd levend geboren

De geboorte moet worden aangegeven op de burgerlijke stand van de geboorteplaats. Het overlijden moet worden aangegeven op de burgerlijke stand van de plaats van overlijden. Indien de geboorteaangifte samen met deze van het overlijden wordt gedaan, dan wordt het kindje ingeschreven in het overlijdensregister. Men is wettelijk verplicht het kindje te begraven of te laten cremeren.


Je kan terecht bij de Burgerlijke Stand van de gemeente, de sociale of pastorale dienst van het ziekenhuis, een psycholoog, een begrafenisondernemer, …

Het verwerken van het verlies van een kindje

Hoe er wordt omgegaan met het verlies van een kindje, is een heel persoonlijke keuze. Volgende handvatten kunnen het rouwproces misschien ondersteunen:

  • Rustig afscheid nemen kan door het kindje vast te houden, kleertjes aan te trekken, mee te nemen naar de kamer, een afscheidsritueel, ...
  • Herinneringen, zoals een voetafdruk, handafdruk, haarlok, foto's, … kunnen misschien helpen om het verlies te verwerken. Vaak kunnen ze bewaard worden in het ziekenhuis en kunnen ouders ze ook later nog komen halen als zij dit wensen.
  • Het kennen van gegevens als lengte, gewicht, ... helpen het bestaan van het kind te concretiseren.
  • Het is aan te raden het kindje toch te zien. Misschien wordt anders een beeld gevormd dat erger is dan de realiteit.
  • Het is erg belangrijk dat je over je gevoelens praat, ook al verwerkt iedereen het verdriet op zijn manier. Luister naar je partner en probeer mekaar te steunen.
  • Praat met vrienden, familie en buren over het kindje. Vaak praat niemand erover wat het verdriet alleen maar erger maakt. Ouders, grootouders, broertjes en/of zusjes, peter, meter, ... hebben recht om te rouwen, om over het kindje te spreken, ...
  • Bescherm jezelf. De omgeving zal misschien, denkend te helpen, kwetsende dingen zeggen. Neem het hen niet kwalijk. Het gebeurt misschien zonder het te beseffen.
  • Rouwen is niet gelijk aan vergeten. Het is leren houden van en leven doorheen de afwezigheid.
  • Je kan ook contact opnemen met een zelfhulpgroep van ouders die een soortgelijke situatie hebben meegemaakt (zie 'meer weten' onderaan deze pagina).