De buitenspeeltip van Veerle

Paddenzoektocht bij valavond en liefst in de regen

Mijn kinderen zijn al 9, 12 en 14 jaar. Al lang geen #buitenbabys meer. En hoewel wij best wel buitenmensen zijn, voeren wij steeds meer een gevecht tegen de schermen. Zeker als de winter zo lang duurt als dit jaar. Maar onlangs ontdekte ik een aantrekkelijk alternatief voor de schermtijd vlak voor het slapen gaan: De paddenoverzet.

Ik kreeg mijn kinderen zo ver om ook eens mee te gaan. En met succes!

Ieder jaar opnieuw aan het einde van de winter trekken padden en kikkers naar hun favoriete poel om te gaan paren. En daarbij vallen nogal wat verkeersslachtoffers. Op veel plaatsen gaan vrijwilligers op pad om padden, kikkers en salamanders te helpen bij het oversteken. Bij valavond, als het niet te koud is en liefst met wat regen heb je het meeste kans op een talrijke trek.

De eerste keer was het nog rustig. Toch hadden we al snel 4 mooie exemplaren in onze emmer. Daan, de kenner ter zake, beloofde ons dat het nog op gang moest komen en dat we de volgende dagen zeker meer kikkers zouden vinden. Dat zorgde ervoor dat we een hele week lang elke avond op stap gingen gewapend met fluohesje, zaklamp en emmer. We waren niet de enige. De emmer was bij iedere ontmoeting de ideale aanleiding voor een babbel.

Hoeveel hebben jullie er al? Wauw! wat een dikke! Die van jullie springen zo hoog!

quote-mark

Dat zorgde ook voor een klein beetje competitie wat het voor mijn kinderen nog leuker maakte. Tegelijk gaven ze met veel plezier hun dikste kikker aan het tweejarig meisje dat nog een lege emmer had. En op het einde verzamelde iedereen aan de vijver in het park om samen alle kikkers en padden vrij te laten. Daan van Natuurpunt registreerde: het aantal kikkers, padden, mannetjes, vrouwtjes. Hij legde met veel plezier en kennis van zaken uit hoe we al deze verschillen kunnen herkennen. Leergierig als kinderen zijn, pikten ze de weetjes gretig op. Ik denk dat ik al weet waarover de volgende spreekbeurt zal gaan.

De paddentrek is dit jaar stilaan voorbij. Maar volgend jaar, tussen half februari en eind maart, staan wij zeker weer paraat. Mijn puberdochter van 14 kreeg ik niet warm voor deze activiteit. Reden? Schrik voor padden. Had ik haar ook maar als tweejarig meisje op avontuur meegenomen. Dan had ze het oppakken van een kikker nu helemaal niet vies gevonden.