Getuigenissen van mama's over hun ervaring met afkolven

Ga snel naar

    Het borstvoedingsverhaal van Emmie

    Het borstvoedingsavontuur startte voor Emmie eind maart 2019 met de geboorte van haar dochter Louise. Drie jaar later kwam daar zoon Tibo bij en voedde ze baby en peuter tegelijkertijd aan de borst. Emmie geeft les aan het Lyceum in Ieper en kon dankzij de steun van haar werkgever en collega’s kolven op het werk.

    “Ik wou héél graag borstvoeding geven en had me op voorhand wat ingelezen en een infosessie in het ziekenhuis gevolgd. De eerste dagen verliepen moeizaam: onze kleine meid had weinig kracht om te zuigen en hapte nog niet zo goed aan. In het ziekenhuis kolfde ik en voedde haar met een spuitje, dat vonden we allebei niet zo fijn. Eens thuis probeerde ik Louise opnieuw goed aan de borst te krijgen. Ik kreeg veel hulp van mijn partner. Ook de goede tips en aandachtspunten van onze zelfstandige vroedvrouw betekenden een wereld van verschil! Ik heb steeds op vraag gevoed. Toch hield ik alles minutieus bij, een hele boekhouding: tijdstip, welke borst, duurtijd voeding. De borstvoeding verliep na ongeveer één maand echt vlot. Yes, we waren vertrokken!”

    Ik wou héél graag borstvoeding geven en had me op voorhand wat ingelezen en een infosessie in het ziekenhuis gevolgd.

    Emmie, mama van Louise en Tibo

    quote-mark

    “Een vijftal maanden later begon ik wat af te bouwen. Bij mijn werkhervatting was het plan om mijn dochter ’s ochtends de borst te geven, te kolven over de middag en haar meteen weer borstvoeding te geven bij thuiskomst. Zo hoopte ik nog zo lang mogelijk borstvoeding te kunnen geven. Jammer genoeg dronk ze niet goed van een flesje en dat bezorgde ons veel stress. We probeerden van alles uit, maar niets werkte echt. Toen Louise ruim 5 maanden oud was, startte ze bij de onthaalmoeder. Ook daar weigerde ze halsstarrig haar flesjes, ondanks de vele liefdevolle pogingen van de onthaalmoeder. De melk die ik over de middag afkolfde, ging de volgende dag mee naar de opvang. Helaas weigerde ze melk te drinken die niet rechtstreeks uit de borst kwam. Met een lepeltje en gemengd onder haar groentepap kreeg Louise in de opvang toch een beetje moedermelk binnen. ’s Avonds en ’s nachts haalde ze de gemiste tijd met mama aan de borst graag in.”

    Dankzij de positieve houding van mijn directie en collega’s werd het voor mij haalbaar om borstvoeding en werk te combineren.

    Emmie, mama van Louise en Tibo

    quote-mark

    “Van bij de werkstart kolf ik één keer per dag: over de middag. Om rustig te kunnen kolven reken ik op ongeveer 25 minuten. Mijn directie stond er meteen voor open en heeft al het nodige voorzien: een ruimte met folie op de ramen om inkijk te vermijden met twee zetels, een koelkast met diepvriesvak, een wastafel en verwarming. Ik ben zeer dankbaar voor zo’n comfortabele en goed uitgerust kolfruimte. Ook de collega’s reageren positief. Soms stellen ze me een geïnteresseerde vraag of krijg ik een fijn compliment over de borstvoeding. Er is ook veel begrip als ik eens wat vroeger een lunchvergadering moet verlaten om te kolven. Dat zorgt ervoor dat het borstvoeden en werken voor mij een haalbare combinatie is. Dank dus, lieve collega’s en directie!”

    Emmie aan het kolven op het werk
    Emmie aan het kolven op het werk
    Emmie aan het kolven op het werk

    “Met de geboorte van Tibo in maart 2022 ging ons tweede borstvoedingsavontuur van start. Hij deinde mee op de melkstroom die zijn zus op gang had gebracht en goed wist te onderhouden, ook tijdens de zwangerschap. Tibo maakte mede hierdoor meteen een mooie en vlotte start. Het was een heel ander verhaal als bij zijn zus. Er was van bij het begin meer rust en vertrouwen. Er kwam helemaal geen boekhouding meer bij kijken." (lacht)

    “Rond 6 weken begonnen we bij Tibo te oefenen met flesjes en dat lukte goed, al had ook hij een duidelijke voorkeur voor melk rechtstreeks uit de borst. Hij startte bij de onthaalmoeder toen hij bijna 6 maanden oud was. Daar dronk hij kleine hoeveelheden uit een fles. Het lukt nipt voor mij om de dag door te komen met één keer kolven over de middag."

    Tibo deinde mee op de melkstroom die zijn zus op gang had gebracht en goed wist te onderhouden, ook tijdens de zwangerschap.

    Emmie, mama van Louise en Tibo

    quote-mark

    “Hoe lang we nog verder gaan? Dat hangt natuurlijk van mij en van de kindjes af. Vandaag drinken beide kindjes nog regelmatig aan de borst. Heel af en toe samen, maar meestal apart. Ik kolf alleen nog af op extra lange werkdagen, puur voor mijn eigen comfort. Ik kan het me nu nog niet voorstellen dat dit ooit stopt. In een maatschappij waarin alles soms zo ontzettend snel gaat, proberen wij binnen ons gezin hun tempo zo veel mogelijk te volgen en af te stemmen op wat zij nodig hebben. Terwijl je kind aan de borst drinkt, ben je fysiek niet in staat om veel andere zaken te doen. Je flexibel opstellen en geduld oefenen is belangrijk, want borstvoeding geven duurt meestal langer dan een flesvoeding geven. Het is zo een intense, krachtige ervaring vol verbinding, echt mijn dagelijkse portie mindfulness!”

    Tip van Emmie

    Laat je goed omringen. Je kan het echt niet helemaal alleen doen. Zonder de onvoorwaardelijke steun en de vele hulp van mijn man, het begrip van vrienden, familie en collega’s en de expertise en aanmoediging van onze vroedvrouw-lactatiekundige zou het borstvoedingsparcours er wellicht helemaal anders uitgezien hebben.

    Het kolfverhaal van Elise

    Elise is verpleegkundige bij Kind en Gezin en mama van een tweeling. Omdat haar dochters al op 33 weken geboren werden, begon Elise vroeg met afkolven.

    "Ik ben meteen na de geboorte van mijn tweelingdochters beginnen afkolven. Omdat de meisjes zo vroeg geboren waren, wist ik meteen dat het 'alle hens aan dek’ zou worden voor het kolven. Twee uur nadat de tweeling was geboren, zei ik: 'Ik móét dringend beginnen kolven hoor, mijn productie moet als een sneltrein op gang komen!' Dat zullen ze zich op neonatologie misschien nog herinneren. (glimlacht) De vroedvrouw hielp me bij het manueel kolven en na 48 uur schakelden we over op elektrisch kolven."

    Een goede en juiste begeleiding door een vroedvrouw of verpleegkundige, zowel in het ziekenhuis als thuis, is echt zó belangrijk.

    Elise, mama van een tweeling

    quote-mark

    "Gelukkig verliep alles vlot. Door zoveel te kolven had ik wel snel last van overproductie. Met de juiste tips kon ik dat gelukkig goed onder controle houden. Een goede en juiste begeleiding door een vroedvrouw of verpleegkundige, zowel in het ziekenhuis als thuis, is echt zó belangrijk." 

    "De tweeling kreeg mijn moedermelk eerst via hun sonde en al snel ook via een spuitje. Nadien gaven we mini flesjes. We deden meteen aan tepelgewenning en maakten veel tijd voor huid-op-huidcontact. Ik kolfde 5 weken aan een stuk elke 2 uur, ‘s nachts soms om de 3 uur. Na 5 weken dronken mijn dochters steeds beter en moest ik minder vaak kolven. Tot de meisjes 8 maanden oud waren heb ik ongeveer 1 à 2 keer per dag gekolfd. Toen ik weer ging werken bouwde ik die intensiteit opnieuw op. In totaal heb ik 15 maanden elke dag gekolfd."

    "Na 8 maanden startte ik terug met werken. Ik kolfde alle voedingsmomenten als de meisjes niet bij me waren. Dat was meestal 2 keer per dag op het werk en nog 1 keer thuis. Mijn 'kolven op het werk' verhaal was net zo intensief als de eerste 5 weken, en misschien nog wel heftiger want het was tijdens de werkuren. Dankjewel aan al mijn collega’s die dat ook gewoon ‘zó normaal vonden’ en mij geweldig mee ondersteunden. Zo was het toch draaglijker." 

    "Op het werk kolfde ik altijd tijdens mijn middagpauze. Soms ook voor of na een huisbezoek of consultatie, terwijl ik aan het voorbereiden of afwerken was op de laptop. Ik had altijd mijn kolf, genoeg flesjes en een koeltasje bij, met een koelelement dat 24 uur koel blijft. Ik vond dat ideaal: de afgekolfde melk kon meteen in de kolfzak, zo kon ik geen flesjes met moedermelk vergeten in de koelkast op het werk. Dat werkte ook prima als ik ergens naartoe ging, zoals een uitstap of feestje."

    "De grootste uitdaging? Genoeg melk kunnen afkolven om alle flesjes gevuld te krijgen, als de meisjes niet bij mij konden drinken. Zeker als ik 's avonds moest werken was het echt ploeteren. In het begin verliep dat vlot, maar na een dikke 10 maanden kolven werd mijn opbrengst veel kleiner. Vele mama’s denken dan dat hun productie is gedaald, maar dat is vaak niet het geval - ook bij mij niet. Je borsten laten zich vaak na een lange tijd niet meer beetnemen door de kolf. Live voeden ging dus steeds top en ik had meer dan melk genoeg, maar het kolven verliep moeizamer." 

    Een shout-out naar de mama’s die fulltime kolven. Dat wordt heel vaak vergeten en onderschat. Ik deed dat 'maar' 5 weken en het was al zo zwaar!

    Elise, mama van een tweeling

    quote-mark

    "Een shout-out naar de mama’s die fulltime kolven. Dat wordt heel vaak vergeten en onderschat. Ik deed dat 'maar' 5 weken en het was al zo zwaar! En toen ik terug begon te werken besefte ik nog meer hoe intens veel planning dat vraagt."

    "En aan iedereen die één of ontelbare keren kolft: echt petje af, jullie zorgen bij elke druppel mee voor vloeibare goud voor jullie mini’s!" 

    Tip van Elise

    Probeer zoveel mogelijk korte momenten te kolven. Een keer per dag deed ik, wanneer ik echt ontspannen was, een hele lange kolfsessie. Dat hielp omdat ik dan totaal ontspannen was en zo mijn melkstroom iets vlotter liep. 

    An kolft op verplaatsing

    Mama An (28) geeft haar zoontje Paulo (6 maanden) borstvoeding. Is ze er niet, dan drinkt hij afgekolfde melk en die verzamelt An op een wel heel bijzondere plaats.

    "Borstvoeding geven was een weloverwogen keuze. Een meevaller natuurlijk dat Paulo van het eerste moment vlotjes van de borst dronk en ik geen kwaaltjes had."

    "Toen ik op een nacht aan het voeden was en ik de melk langs alle kanten langs m’n lichaam voelde lopen, heb ik beslist om te gaan afkolven. In een impulsieve bui kocht ik een dubbelzijdige, elektrische borstkolf, inclusief de elegante kolfbeha. Daarmee kan ik ‘handsfree’ kolven. Ik beschouw het als de beste aankoop van dit jaar, echt waar. Mijn vriend Tim ergert zich weleens aan het pompende geluid en de gekke uitrusting maar neemt het voor lief."

    Mijn vriend noemt me weleens de wereldkampioen van het kolven. Het voelt inderdaad als een sport waar ik heel goed in ben.

    An, mama van Paulo

    quote-mark

    "Mijn favoriete plek om af te kolven is… mijn auto! Het ziet er wat vreemd uit en in het begin voelde ik me een beetje ongemakkelijk in de file of aan het rode licht. Maar ondertussen denk ik er niet meer bij na. Flesjes aan- en afkoppelen vraagt om wat handigheid, maar het is de meest efficiënte en minst tijdrovende plek om te kolven. In mijn koffer vind je dus standaard een vriestasje en koelelementen."

    "Ze noemen me weleens de koningin van het afkolven, ik doe het op elk gewenst moment. Door m’n werk heb ik al op vele gekke plaatsen gekolfd, zoals op het toilet van een vliegtuig. Op kantoor zet ik me in een aparte ruimte maar werk ik ondertussen gewoon door. Collega’s die onverwacht binnenvallen, kijken dan even raar op. Maar daar laat ik het niet voor. De melkproductie op peil houden zie ik als een leuke uitdaging. Ik zou graag doorgaan tot Paulo minstens 1 jaar is. Als we starten met de groente- en fruitpapjes, zal ik minder kolven en zal ik het dan allicht wel een beetje missen... Misschien hou ik het tempo nog even aan om een voorraad aan te leggen. Borstvoeding geven helpt trouwens om de zwangerschapskilo’s kwijt te spelen. Momenteel kan ik alles eten zonder bij te komen. Heerlijk!"