“Als partner kan je veel betekenen bij borstvoeding”

Bijna 6 weken geleden werd Wouter papa van dochter Thalissa. Zijn partner Laura geeft borstvoeding. Wouter vertelt hoe hij haar ondersteunt en hoe hij als papa zijn eigen band met Thalissa opbouwt. 

“Ik probeerde Laura haar klankbord te zijn en rustig te blijven. In het begin was het soms wat zoeken. Dan hielp ik mee kijken hoe Thalissa goed kon aanhappen. Van mijn mama had ik al wat tips gekregen en ook de vroedvrouw in het ziekenhuis gaf advies. Zo zijn we tijdens de eerste dagen bijvoorbeeld overgeschakeld naar de rugbyhouding. Vanaf dan ging het aanhappen vanzelf beter. Nu heeft Laura weinig ondersteuning meer nodig bij het voeden zelf. Het gaat supergoed.” 

“Vooral de kleine dingen: zorgen dat Laura comfortabel ligt of zit, vragen of ze iets nodig heeft, een glas water brengen ... Ik doe ondertussen ook kleine huishoudelijke taken, wat opruimen, koken ... zo kan Laura focussen op de voedingen. En na de voeding kan ik de pamper verversen, kleertjes aandoen of Thalissa weer in slaap helpen.  

De eerste weken nam ik Thalissa ‘s nachts ook uit de co-sleeper, verschoonde ik haar en gaf ik haar aan Laura. Zo kan Laura blijven liggen en maximaal rusten. Nu ik terug ga werken, zorgt Laura er ‘s nachts al eens voor dat er een voeding voorbij is zonder dat ik er iets van heb gehoord (lacht).” 

“Het meeste leer je pas echt in de praktijk. Wat ons hielp, was weten dat je niets moet forceren. Neem tijd voor een comfortabele houding en een goede aanlegtechniek. Je moet de tepel niet in het mondje duwen, maar je baby rustig laten zoeken. Je brengt het neusje tegen de tepel en zo hapt de baby mooi aan.  

En het is logisch dat het de eerste dagen wat wennen is. Op dat moment krijg je al eens het advies om te kolven of bij te voeden, maar we hebben ons hoofd koel gehouden en Laura heeft volgehouden. Eens de stuwing begonnen was, vlotte het gelukkig snel.” 

“Voor mij voelt borstvoeding heel natuurlijk. Er zitten stoffen in die je niet zomaar kan namaken. De voeding past zich ook aan, aan wat een baby nodig heeft. Daarnaast is het een mooi moment tussen mama en baby. En het is praktisch: je hebt het altijd bij je, je moet niets klaarmaken en je hebt geen afval.” 

“In het begin waren dat vooral pampers verversen, haar te slapen leggen en haar kalmeren. Als ze krampjes heeft, fiets ik met haar beentjes, wandel ik rond of probeer ik haar af te leiden. Tummy time vind ik ook heel leuk. Ze begon daar al vroeg mee en probeert zichzelf dan op te duwen. Sinds een paar dagen lacht ze ook als ik iets doe. Dat maakt het heel fijn. Je krijgt zo echt iets terug. 

Laura lacht er soms mee dat Thalissa haar helemaal associeert met eten en daardoor niet openstaat voor veel andere activiteiten. Papa is er dan voor de plezier-momentjes.” 

“Ik vind die momenten heel belangrijk. Ik ben heel fier op Laura dat ze borstvoeding geeft, maar soms ben ik ook een beetje jaloers. Zij heeft dat voedingsmoment om te verbinden met Thalissa. Als papa bouw ik die band op door veel met haar bezig te zijn: huid-op-huidcontact, spelen, haar troosten. Ik merk dat Thalissa daarop reageert en dat is heel fijn.” 

“Blijf je partner ondersteunen. Borstvoeding geven doet de mama, maar als partner kan je veel betekenen. Maak het haar zo licht mogelijk, zodat zij zich op dat moment alleen met de voeding hoeft bezig te houden. 

Vraag ook hulp aan je omgeving. Voor Thalissa geboren werd, dacht ik: waarom zouden we hulp nodig hebben? Maar zodra ze er was, wilde ik mijn energie vooral in haar steken. Dan is het heel fijn als iemand soep maakt, de diepvries vult of het gras komt maaien. Als mensen hulp aanbieden, durf die dan te aanvaarden.”